Author: app7

تغذيه در ICU
تهیه و تنظیم: ميترا سرمدي
کارشناس تغذیه و رژیم درمانی
بخش تغذيه مركز آموزشي و درماني امام رضا(ع) تبریز
مهر98

عمده ترين عارضه تغذيه وريدي عفونت است.
عوارض تغذيه وريدي: عوارض مكانيكي، عفونت و سپسيس، عوارض متابوليكي و عوارض برگشتي
پايش وزن در تغذيه وريدي در دوره اوليه به صورت روزانه و در مراحل بعدي به صورت هفتگي انجام مي‌شود.
تغذيه انتقالي: رژيم خوراكي اوليه بايد كم كربوهيدرات، كم چرب و عاري از لاكتوز باشد.
انتقال از تغذيه وريدي به تغذيه لوله‌اي و از تغذيه لوله‌اي به دهاني بايد به تدريج انجام گيرد و وقتي 75% درصد نيازها تأمين شد روش تغذيه اوليه قطع گردد.
به طور كلي در بيماران بستري در ICU موارد زير حائز اهميت است:
بررسي پاسخ متابوليك و هورموني
ارزيابي تغذيه‌اي و تركيب بدن
شناسايي و بررسي مشكلات عمومي
شروع به موقع و صحيح حمايت تغذيه اي

تغذيه وريدي: تزريق مستقيم مواد مغذي به داخل جريان خون به صورت داخل وريدي
زماني استفاده مي‌شود كه بيمار قادر نيست يا تمايل ندارد مواد مغذي كافي را از طريق دهان يا تغذيه روده‌اي دريافت كند.
به عنوان تغذيه كمكي به همرا ه تغذيه دهاني يا روده‌اي استفاده مي‌شود.
تغذيه وريدي به دو صورت مركزي و محيطي است.
محلول‌هاي تغذيه وريدي:
پروتئين: غلظت اسيدآمينه‌ها 20-3% و محتواي كالري4Kcal/g
كربوهيدرات: دكستروزمنوهيدرات در غلظت‌هاي 70-5% و با كالري 4/3Kca/g
ليپيدها: در غلظت 10، 20 و 30 در صد موجود مي‌باشند كالري آنها به ترتيب 1/1، 2 و 2/9 كيلوكالري مي‌باشد.
ماكزيمم حجم مايعات در تغذيه وريدي 3 ليتر است.

فاكتورهايي كه بايد در انتخاب فرمولاي روده‌اي در نظر گرفته شوند:
1- توانايي فرمولا در تأمين نيازهاي تغذيه‌اي بيمار
2- غلظت كالري و پروتئين فرمولا
3- عملكرد دستگاه گوارش بيمار
4- وجود لاكتوز
5- محتواي سديم، پتاسيم، منيزيم و فسفر
6- نوع پروتئين، كربوهيدرات، چربي و فيبر
7- ويسكوزيته فرمولا
8- مقرون به صرفه بودن
9- همكاري بيمار
10- نسبت هزينه به سود
مواد مغذي تغذيه روده‌اي:
پروتئين: 25-6% ، كربوهيدرات: 85-30% ، چربي: 55-1/5% كل كالري را تأمين مي‌كنند.
در اين بيماران بررسي ويتامين‌ها، مينرال‌ها و آب مورد نياز حائز اهميت است.
فرمولاهاي استاندارد 85% و فرمولاهاي پركالري70% آب دارند.

حمايت تغذيه‌اي: تجويز مواد غذايي فرموله شده به صورت لوله‌اي يا وريدي به بيماران به منظور حفظ يا اصلاح وضعيت تغذيه‌اي است. شامل دو نوع غذيه انترال و تغذيه پارانترال مي‌باشد.
تغذيه انترال: به معني تغذيه روده‌اي مي‌باشد.
مسير كوتاه مدت: بيني به معده، بيني به دئودنوم، بيني به ژژنوم
مسير دراز مدت: گاستروستومي، ژژنوستومي
روش‌هاي تغذيه: توده‌اي، قطره‌اي، قطره‌اي متناوب
در اكثر موراد از روش توده‌اي استفاده مي‌شود
تركيب محلول‌هاي مورد استفاده:
پلي مريك، المنتال، منومريك و فرمولاي مخصوص
در تغذيه انترال مي‌توان يا از تركيبات و محلول‌هاي آماده استفاده كرد و يا از تغذيه لوله‌اي خانگي
تغذيه لوله‌اي خانگي:
تغذيه لوله‌اي ساخته شده از مواد غذايي معمول مثل تخم مرغ، ماست، ميوه، گوشت و ...

مقدمه: تغذيه يک نياز اصلي بشر است و کمبود آن با سوء تغذيه یا عوارض متعددي همراه خواهد بود. سوء تغذيه يکی از مشکلات جدی در بيماران بستری در بيمارستان می‌باشد. ميزان بروز سوء تغذيه در بيماران بستری 60-30 % گزارش شده است. بيماران با شرايط بحرانی به دليل شدت بيماری و پيچيدگی مراقبت در بخش مراقبت های ويژه نسبت به ساير بيماران به سوء تغذیه مستعدتر می‌باشند. در مورد بيماران اين بخش‌ها در اكثر موارد مواد مغذي فرموله شده به صورت لوله اي يا وريدي به بيماران تجويز مي شود تا وضعيت تغذيه اي بيماران حفظ يا اصلاح گردد.
پاسخ متابوليك به استرس
افزايش كاتابوليسم توده عضلاني يا توده اسكلتي در شرايط استرس اتفاق مي‌افتد. اين امر باعث بالانس منفي نيتروژن و تحليل عضلاني مي‌گردد.
رسيدن به تعادل پروتئين و انرژي منجر به عفونت كمتر، كاهش مدت بستري و كاهش مرگ و مير مي‌شود.
ارزيابي تغذيه‌اي زودهنگام باعث تشخيص زودهنگام بيماران نيازمند درمان تغذيه‌اي شده و اجازه مداخله كافي را مي‌دهد.
مشكلات عمومي در اين بيماران شامل : اسهال، آسيب حاد دستگاه گوارش و زخم دستگاه گوارش مي‌باشد.